فكرى و عملى ، آنان را در داخل دين اسلام همانند اختلافات ساير مجتهدين قابل قبول يا تحمل دانست ؟ نگارنده فكر نمىكند ، دانشمندان متدين در اين مقام جواب مثبت داده بتوانند ، مسلما روشهاى مذكور را بيرون از دين مىدانند كه مسلما حق بجانب آنان مىباشد . در اينجا بد نيست نظر كوتاهى به اصول مذكور بيندازيم تا صحت و سقم آنها را بدانيم . در مورد اصل اول ؛ نمىشود كه الفاظ قرآن مخلوق ذهن حضرت پيامبر ( ص ) باشد . به دلايل زير توجه كنيد : اولا ، آيات زيادى وجود دارد كه از نظر عقلى و يا علمى در سطح بسيار بالايى است كه مناسبتى با ذهن و تفكر يك مرد بىسواد و بزرگ شده در محيط خرافاتى و جاهلانه مكه مكرمه كه مركز شرك و بت‌پرستى بوده ، ندارد . اين آيات زياد است ، بطور نمونه به آيات زير توجه كنيد : 1 - قالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى ( قانون عمومى تكامل اشيا ) 2 - أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخالِقُونَ . آيه به بطلان معلول بى علت و بطلان دور اشاره مىكند . 3 - إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ . اين آيه در عصر ما بوسيله علوم تجربى حقيقت آن خوب فهميده مىشود .